Κυριακή, 10 Απριλίου 2011

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΙΒΗΡΙΚΗ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟ

(Λισαβόνα)

Της ταπεινής σου πολιτείας οι στέγες
με μητρική στοργή σκεπάζουνε
τους ματοβαμμένους δρόμους,
το περήφανο λαό σου.
Με μια ασυνήθιστη ηρεμία
κυλάνε οι ώρες στα πλακόστρωτα δρομάκια σου,
παρασέρνοντας ήχους, μουσικές και χρώματα.
Και το μεθυστικό ταξίδι σου συνεχίζεται,
με ή χωρίς εμάς,ταπεινή και περήφανη πολιτεία.


(Μαδρίτη)

Κόκκινο, κόκκινο, κόκκινο.
Στο πηχτό κόκκινο αίμα που κυλάει
στις φλέβες των ανθρώπων
και της ιστορίας σου.
Στη πόλη αυτή που χορεύουν ιδρωμένες
οι καρδιές, οι λέξεις και τα σώματα.
Στη πόλη αυτή που φλερτάρει
με τα όρια του ανθρώπου,
με τα όρια του πραγματικού.
Στου ανυπόταχτου λαού σου το ανάστημα,
που δε βολεύτηκε ποτέ.
Στην αμείλικτη μοίρα του
να φιλήσει τα πόδια της Ελευθερίας.



5 σχόλια:

  1. ακόμα και αν δεν τις αγαπούσα… θα μ’ έκανες να τις λατρέψω… τόσο, αυτό που εκπέμπουν οι στίχοι σου… στης αμείλικτης μοίρας την πόλη και στην ταπεινότητα και περηφάνια της άλλης, τους δρόμους τα σοκάκια θα ήθελα να σεργιανήσω…

    καλό μας ταξίδι…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αχ καλη μου και να ειχε εστω μια απο τις 5 σου αισθησεις νιωσει αυτες τις δυο πολεις... Η μια κατακοκκινη και Ελευθερη και η αλλη ταπεινη και Περηφανη. Προσπαθησα να φυλαξω σ' ενα μικρο κουτακι τις αποχρωσεις των συναισθηματων μου και να τις αποτυπωσω στο χαρτι. Απ' οτι φαινεται τα καταφερα σ' ενα βαθμο...

    Αντε λεμε, και καλο ταξιδι να 'χουμε...

    Α.Σ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σε κάθε πατρίδα:

    "Κόκκινο, κόκκινο, κόκκινο.
    Στο πηχτό κόκκινο αίμα που κυλάει
    στις φλέβες των ανθρώπων και της ιστορίας σου.
    "

    παντού οι Ανθρωποι χαρακωνονται και στάζει το κόκκινο στους δρόμους του μόχθου, της παλης, των Διεκδικήσεων...

    Τιποτε δεν τους χαριστηκε..
    στους κίτρινους...στους κόκκινους..στους λευκους...στους μαύρους..στους μιγάδες....


    ΟΛΟΙ
    με Κόκκινο, κόκκινο, κόκκινο.
    Στο πηχτό κόκκινο αίμα που κυλάει
    στις φλέβες των ανθρώπων και της ιστορίας τους.


    και πολύ συχνά το κόκκινο ΑΔΙΚΑ θα χύνεται στο χώμα,
    γιατί και τα ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ πια πρεπει να διεκδικούνται!..


    Σε φιλω γλυκα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ~Reflection~:
    Ακριβως καλη μου.. Ποσο πιο επικαιρη απο ποτε η σκεψη σου. Αν δεν απαιτουν οι καιροι σημερα την Ιστορια και τις Φλεβες των Λαων με αποχρωσεις στο ΚΟΚΚΙΝΟ, τοτε ποτε? Γιατι η Ιστορια τελικα επαναλαμβανεται και καθε τοσο ο Ανθρωπος ξεχνιεται μεσα στις εξελιξεις της τεχνολογιας και του αμφισβητουν το αυτονοητο: Βιολογικη και Πνευματικη Διαβιωση. Ε, τοτε ειναι ακριβως που δεν μενει παρα να σταξουμε το πιο Κοκκινο μελανι μας στους δρομους και στα χαρτια μας.

    ''Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
    δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο.
    Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα ματώσουν απ' τις φωνές
    το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες μα ούτε βήμα πίσω.
    Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων
    κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζεις την αδικία.
    Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή.
    Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια
    αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις πολιτείες
    μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα
    αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται στην νύχτα του πολέμου
    έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς
    εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω απ΄τις οβίδες.
    Δεν έχεις καιρό
    δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
    αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.''
    ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ.

    Καλη μας συνεχεια, το ταξιδι ειναι πολυωρο...

    Α.Σ

    ΑπάντησηΔιαγραφή