Πέμπτη, 14 Απριλίου 2011

ΑΠΟ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΣΕ ΔΕΚΕΜΒΡΗ

Μελαγχολικά κουβαλώντας

τίμια κληρονομιά αγώνων,
μάρμαρο στο μάρμαρο,

πέτρα στη πέτρα.
Απο Δεκέμβρη, Ιούλιο,
Νοέμβρη ξεσηκώνομαι
Στις γουρουνίσιες μπότες τους.
Σπίθα στη σπίθα καίγομαι
Δημιουργώ Δεκέμβρηδες.
Μα τούτη η πληγή δεν κλείνει
Κι αιμορραγεί η προδοσία
Ασφυξία

Στους υπονόμους της τεχνολογίας τους,

Στο κλοιό των ιδεών τους.
Να ρίξω μια να σπάσει συθέμελα το οικοδόμημα,
Οι νόμοι και τα λόγια τους.
Ο Τεμπονέρας ζεί,

και του Πλουμπίδη οι φωνές

ακόμα αντηχούν στους καιόμενους δρόμους.
Του Μπελογιάννη το χαμόγελο

πως γαληνεύει τη ψυχή σου,

Πως τη γεμίζει δίκιο.
Και να το μυστρί και το σφυρί
πως θα γυρίσουν μονομιάς φορά
και θα στραφούν στα υπέρλαμπρα κρατικά κτήρια
το απίστευτο χαρτομάνι σας
και τις σακατεμένες σας ψυχές.


Κι η Ιστορία γράφεται με τρελούς και φαντασία.
Τάσσομαι μαζί τους.
Μπορείτε να φαλτσάρετε ελεύθερα,
δεν μ’ακουμπάτε.

Μην ηρεμείς ποτέ ψυχή μου...



3 σχόλια:

  1. οι σακατεμένες τους ψυχές δεν πρόκειται ποτέ να αναγεννηθούν.
    και η δική σου δεν θα λυτρωθεί σαν σπάσει και κάψει και γκρεμίσει... μόνο για λίγο τον θυμό της θα εκτονώσει και μετά πάλι από την αρχή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΛΥΧΝΕ ΚΑΙΟΜΕΝΕ:

    ''Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
    δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι
    για την ειρήνη και για το δίκιο.
    Θα βγεις στους δρόμους , θα φωνάξεις
    τα χείλη σου θα ματώσουν απ’ τις φωνές
    Το πρόσωπό σου θα ματώσει απ’ τις σφαίρες
    μα δε θα κάνεις ούτε βήμα πίσω.

    Κάθε κραυγή σου θα ‘ ναι μια πετριά
    στα τζάμια των πολεμοκάπηλων.
    Κάθε χειρονομία σου θα ‘ναι
    για να γκρεμίζει την αδικία.
    Δεν πρέπει ούτε στιγμή να υποχωρήσεις,
    ούτε στιγμή να ξεχαστείς.

    Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε.
    Μια στιγμή αν ξεχαστείς,
    αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται
    στη δίνη του πολέμου,
    έτσι και σταματήσεις
    για μια στιγμή να ονειρευτείς
    εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα
    θα γίνουν στάχτη απ’ τις φωτιές.

    Δεν έχεις καιρό, δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
    αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
    Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
    μπορεί να χρειαστεί και να πεθάνεις
    για να ζήσουν οι άλλοι.

    Θα πρέπει να μπορείς να θυσιάζεσαι
    ένα οποιοδήποτε πρωινό.
    Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
    θα πρέπει να μπορείς να στέκεσαι
    μπρος στα ντουφέκια!''

    Τ.Λειβαδειτης.

    ...ΚΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΑΠΛΑ ΑΝ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙΣ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΛΕΓΕΣΑΙ ''ΑΝΘΡΩΠΟΣ''.
    Γιατι καλή μου οταν για αιωνες τωρα το 1/4 σε τουτα τα τιμια χωματα δεν εχουν ψωμι και τα 2/4 σε τουτο το πλανητη δεν εχουνε νερο, δεν μπορω να σκεφτω τη δικη μου Λυτρωση, αλλα να ''ΚΑΨΩ'' ΚΑΙ ΝΑ ''ΓΚΡΕΜΙΣΩ'' τα σιχαμενα συνεχως αναπαραγομενα ποδαρια τους. Την ωρα που εμεις δημοσιευουμε πονηματα ''υψηλης ποιησης'', τα 2/3 στην Αφρικη και την Ασια δεν ξερουν την Α-Β. Χμ..
    Ετσι κι αλλιως η Βια μπορεί να είναι η μεγαλυτερη πραξη Αγαπης.

    Σε φιλω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ...κι αν δεν υπήρχαν τα πουλιά στον κόσμο
    δε θα υπήρχαν κι οι τρελοί
    που πετούν και χάνονται..
    κι αν δεν υπήρχαν οι τρελοί
    η λευτεριά θα έλειπε από τα λεξικά..

    Τιμή και δόξα στους ήρωες!
    Υπέροχο Ποίημα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή