Δευτέρα, 2 Μαΐου 2011

KAΛΗΜΕΡΑ ΣΑΝ ΑΡΩΜΑ ΜΑΓΙΟΥ

Ψυχή γνώριμη κι αγαπημένη
που δεν σε άγγιξα ποτε μου.
Μα ξέρω τ’άρωμα,
της σάρκας σου το χρώμα
Ηρωίδα στις πιο ζεστές ιστορίες της γιαγιάς
Αλάργα τραβα. Κι άλλο, κι άλλο
βαθιά μες το πετσί μου.

Η πρωινή μιλιά σου
αναπνοή της μέρας μου
κι αμυγδαλιά Μαγιού.
Πώς να στο πώ,ποιες λέξεις να σου δώσω χάιδεμα στ’αυτί
για να αντιληφθείς τη πραγματική έκταση
που καταλαμβάνεις στο μέσα μου βυθό;

Ποιήματα ερωτικά και λέξεις μελομένες
στην ένταση της μέρας.
Μάθαν να διψάνε οι άνθρωποι
για λέξεις παθιασμένες, τσαρλατάνων τεχνάσματα.
Μα εσύ νερό καν’ τη σιωπή σου,
ταξίδι το φιλί σου
τράβα σ’ολόλευκα νερά
και πλύνε το κορμί σου.

Σου ανοίγω το πουκάμισο
αντάρτης στο απόσπασμα που περιμένει θάνατο
και ρένεις με λουλούδια.
Γλύφεις τις όσες μου πληγές
και πλέκεις ρούχα με ζέση απ τη καρδιά σου.
Σ’όσες παγίδες κι αν μπλεχτώ θα είσαι εκεί
με πάθος να ξεμπλέξεις.
Ψυχή γνώριμη εσυ κι αγαπημένη
που δεν σε άγγιξα ποτέ μου.

ΥΓ. Σε μια Καλημέρα...



4 σχόλια:

  1. "Ήταν ο Μάης μας..κι ήταν δικός μας..τώρα ακόμη κι οι μαργαρίτες δεν δείχνουν κανένα έλεος..έτσι κι εγώ με ματωμένες παπαρούνες έφτιαξα το στεφάνι μου..για να ταιριάζει με το μέσα μου..."
    Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τι όμορφο, τι τρυφερό ποίημα !!!
    Ξεχειλίζει από αγάπη...
    Καλό βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή