Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012

ΠΡΟΒΟΛΕΣ

Στην αρχή διατυμπάνιζαν με κάθε ευκαιρία
οτι θα γινόμουν μεγάλος και τρανός.
Τους πίστεψα.
Έπειτα θεώρησαν πως στράβωσα κάπου στη πορεία
και θα γινόμουν τελικά φλύαρος τεμπέλης.
Τους πίστεψα και πάλι.

Ε, λοιπόν για χρόνια ξεσκίζονται οι σάρκες μου
στα δόντια των δυο τερατόμορφων εαυτών
που κατασκεύασε η νοσερή τους φαντασία.



1 σχόλιο:

  1. Κρίμα...
    Μόνον ενθαρρυντικά λόγια χρειάζονται τα παιδιά και οι άνθρωποι.
    Γι αυτό ποτέ μην τους ξαναπιστέψεις...
    Υπέροχο κομμάτι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή